Leesrooster voor het Heilig Avondmaal

Leesrooster voor het Heilig Avondmaal

 

Maandag

 

3 Wie mag de berg van de HEER bestijgen,

wie mag staan op zijn ​heilige​ plaats?

4 Wie reine handen heeft en een zuiver ​hart,

zich niet inlaat met leugens

en niet bedrieglijk zweert.

5 Zegen​ zal hij ontvangen van de HEER

en recht verkrijgen van God, zijn redder.

6 Dat valt hun ten deel die U zoeken,

die zich tot U wenden – het volk van ​Jakob.

Psalm 24:3-6

 

In deze Psalm wordt de vraag gesteld: ‘Wie mag bij de HEER komen?’ Je zou ook kunnen vragen: Wie mag bij de HEER aan tafel komen? Wie mag avondmaal vieren? Het antwoord luidt: ‘Wie reine handen heeft’, dat wil dus zeggen dat er niets valt aan te merken op wat je met je handen doet. En ook:

‘Wie een zuiver hart heeft.’ Je daden kunnen wel goed lijken, maar hoe zit het met je motieven, met de redenen waarom je iets doet? En verder: ‘Je niet inlaten met leugens en niet bedrieglijk zweren…’ Heb je de moed om je afzijdig te houden van mensen die het niet zo nauw nemen? Dan zal je zegen en recht van de HEER krijgen. Dus: Waar moet je nog aandacht aan geven voordat we zondag Avondmaal gaan vieren?

 

 

Dinsdag

 

1 Een ​pelgrimslied.

Uit de diepte roep ik tot U, HEER,

2 Heer, hoor mijn stem,

wees aandachtig, luister

naar mijn roep om ​genade.

3 Als U de ​zonden​ blijft gedenken, HEER,

Heer, wie houdt dan stand?

4 Maar bij U is ​vergeving,

daarom eert men U met ​ontzag.

Psalm 130:1-4

 

Maarten Luther worstelde met zijn zonden. Hij lag ervan wakker. Hij bad urenlang, ging elke keer weer biechten,

maar vond geen rust. Hij dacht dat je Gods vergeving moest verdienen. ‘Als U de zonden blijft gedenken, HEER, wie houdt dan stand?’ In deze Psalm klinkt een blijde opluchting: ‘Maar bij U is vergeving.’ Zonden gaan niet weg door er goede dingen tegenover te stellen. Ze te gaan ook niet weg door ze te negeren of door pogingen om ze te vergeten. Ze gaan weg door te vertrouwen op Gods belofte van vergeving. Als je daarin nog geen rust en vertrouwen gevonden hebt, zal het zondag zichtbaar en hoorbaar zijn aan het Avondmaal.

 

 

Woensdag

 

5 Ik zie uit naar de HEER,

mijn ziel ziet uit naar Hem

en verlangt naar zijn woord,

6 mijn ziel verlangt naar de Heer,

meer dan wachters naar de morgen,

meer dan wachters uitzien naar de morgen.

7 Israël, hoop op de HEER!

Bij de HEER is ​genade, bij Hem

is bevrijding, altijd weer.

8 Hij zal Israël bevrijden

uit al zijn ​zonden.

Psalm 130:5-6

Groeit het verlangen naar de Heer, naar zijn Woord en zijn Tafel al beetje? Iemand die ’s nachts op wacht staat, kijkt ernaar uit dat het eerste licht doorbreekt. Het contrast tussen leven met dingen die scheef zitten, en zeker zijn van Gods genade is als het verschil tussen nacht en dag. Zo belooft deze Psalm dat de HEER ons zal bevrijden van onze zonden.

‘Altijd weer.’ Ja, altijd weer. Keer op keer mag je bij Hem komen om toe te geven dat er wel wat schort aan je leven.

 

 

Donderdag

 

14 Toen het zover was, ging Hij samen met de ​apostelen​ ​aanliggen​ voor de ​maaltijd. 15 Hij zei tegen hen: ‘Ik heb er hevig naar verlangd dit pesachmaal met jullie te eten voor de tijd van mijn lijden aanbreekt.16 Want Ik zeg jullie: Ik zal geen pesachmaal meer eten voordat het zijn vervulling heeft gevonden in het ​koninkrijk van God.’ 17 Hij nam een ​beker, sprak het dankgebed uit en zei: ‘Neem deze ​beker​ en geef hem aan elkaar door. 18 Want Ik zeg jullie: vanaf nu zal Ik niet meer drinken van de vrucht van de wijnstok tot het ​koninkrijk van God​ gekomen is.’ 19 En Hij nam een brood, sprak het dankgebed uit, ​brak het brood, deelde het uit en zei: ‘Dit is mijn lichaam dat voor jullie gegeven wordt. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’

Lukas 22:14-19

 

Jezus zegt: ‘Ik heb er hevig naar verlangd dit pesachmaal met jullie te eten voor de tijd van mijn lijden aanbreekt.’ Laten we niet vergeten dat Jezus er nog sterker naar verlangt ons aan zijn tafel te zien verschijnen dan dat wij naar Hem verlangen. Jezus zocht dat intieme moment aan tafel nadrukkelijk vóórdat zijn lijden en sterven kwam, want Hij wilde dat zijn leerlingen de betekenis daarvan zouden begrijpen. Het Pesachmaal is een

herinnering aan de uittocht uit de slavernij in Egypte. Jezus zegt dat die maaltijd zijn vervulling gaat krijgen in het Koninkrijk van God. Hij zal door zijn dood en opstanding ervoor zorgen dat de macht van de zonde gebroken wordt en wij verlost worden van kwade neigingen. Dat mag je proeven, daar mag je in delen als je Avondmaal viert.

 

 

Vrijdag

 

Lees het Lukas 22:14-19 nog eens. ‘Doe dit, telkens opnieuw’ zegt Jezus. Let erop dat het een opdracht is, een laatste wens van iemand die gaat sterven, en niet zomaar Iemand. Hoe zou je dit kunnen weigeren? Jezus stelt geen voorwaarden aan deze gedachtenismaaltijd, alsof je geloof eerst groot genoeg moet zijn. Jezus zou juist teleurgesteld zijn als je wegbleef met een vroom of slap excuus.

‘Telkens opnieuw’ verwacht Hij ons aan zijn tafel. Niet zozeer voor zichzelf, Hij weet dat wíj het zo nodig hebben. Het Avondmaal is een heilige hartversterker.

 

 

Zaterdag

 

Lees het Lukas 22:14-19 nog eens. ‘…om Mij te gedenken’ zegt Jezus. Gedenken is meer dan terugdenken aan of herinneren. Gedenken is dat je het je zo levendig voorstelt dat het opnieuw werkelijkheid wordt. En wat wordt er dan werkelijkheid aan het Avondmaal? De band tussen Jezus en ons wordt bevestigd: het brood stelt zijn lichaam voor, de wijn zijn bloed. We nemen Hem in ons op. Zijn rechtvaardigheid wordt mijn rechtvaardigheid. Zijn liefde wordt mijn liefde. Morgen is het weer zover! En telkens opnieuw.

 

Reacties zijn welkom: predikant@ichthuskerktholen.nl

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.